شما اینجا هستید

علمی آموزشی » تاثیر نیروی عکس‌العمل و تنفس در ورزش تکواندو

Rate this post

نیروی عکس‌العمل در هنر رزمی تکواندو مفهوم دیگری هم دارد. نیروی عکس العمل در تکنیک های تکواندو به نیرویی گفته می شود که از حرکت اعضای دیگر بدن برای افزایش نیروی تکنیک به دست می آید.

برای مثال وقتی که با دست راست مشت می زنید ، دست چپ را هم زمان  با چرخش کمر به عقب می کشید و این حرکت باعث تقویت و افزایش نیروی مشت شما می شود .

عکس العمل در تکنیک ها دارای انواع مختلفی است که عبارتند از :

۱- عکس العمل کمکی : مانند مثال فوق از حرکت اعضای دیگر به دست می آید.

۲- عکس العمل وزنی : مطابق قانون نیوتن با حرکت وزن بدن به سوی هدف باعث افزایش نیروی تکنیک می شود . در اینجا مورد هدف ما تلفیقی از تکنیکهای دست و پا میباشد.

۳- عکس العمل پرتابی : از پرتاب عضو ضربه زننده به سوی هدف به دست می آید . مانند تکنیک های سون نال یا دونگ جوموک .

۴- عکس العمل چرخشی : با چرخاندن تکنیک در مسیر خود به سوی هدف می توان نیروی آن را افزایش داد .ضمنا با چرخش محور بدن و حرکت تمامی بدن نیز می توان با افزایش جرم، نیروی تکنیک را زیادتر کرد . این نوع عکس العمل مانند شیار های موجود در لوله سلاح های گرم باعث ایجاد شتاب و نیروی بیشتر می گردد.

۵- عکس العمل کششی : در این نوع از عکس العمل ها با کشش عضو ضربه زننده نیروی آن را افزایش می دهند . مانند نریو چاگی ها .

۶- عکس العمل زاویه ای :  این عکس العمل ها مانند پانده دولیو چاگی از باز شدن زاویه های بدن برای بیشتر شدن نیروی تکنیک استفاده می کند .

توجه داشته باشید که در هر تکنیک از چند نوع عکس العمل استفاده می شود تا از مجموع این نیروها بتوان به حداکثر نیروی ممکن دست یافت .

اما  تنفس بطور کلی در تمام رشته های ورزشی نقش تعیین کننده و بسزایی دارد. اما هر رشته ورزشی و هنگام انجام هر حرکت روش ویژه ای برای نفس کشیدن وجود دارد که همواره در ارتباط با نیروی عکس العمل میباشد.

این عمل با باز و بسته شده قفسه سینه انجام میگیرد. اگرچه تنفس یک عمل اتوماتیک و غیر ارادی بدن است ، ولی می توان آن را کنترل کرد . در واقع تنفس یکی از اعمال حیاتی بدن است که قابلیت کنترل و آموزش دارد . اجرای تنفس در تکنیک های تکواندو تنها برای تامین اکسیژن مورد نیاز بدن نیست ، بلکه بر عوامل فیزیکی از قبیل سرعت ، انعطاف و قدرت هم تاثیر دارد.

در تجزیه و تحلیل عمل تنفس و اثر آن بر بدن می توان گفت که عمل دم  ( نفس کشیدن ) باعث انقباض و سفتی عضلات می شود و بر عکس بازدم ( بیرون دادن نفس ) سبب آزاد شدن یا انبساط عضلات و کاهش فشار روحی – روانی می گردد.

بنابرین در اجرای تکنیک ها ابتدا نفس کشیده و در خلال اجری تکنیک آهسته نفس را بیرون می دهیم و درست در لحظه تماس تکنیک با هدف،  تنفس را به یکباره  قطع می‌کنیم .

رها کردن نفس در حین اجرای تکنیک باعث شل شدن عضلات و حرکت آسان و سریع آنها می شود و نگه داشتن نفس در لحظه تماس باعث سفت شدن عضلات شده ، قدرت تکنیک را افزایش می دهد .از طرف دیگر حبس نفس که باعث سفتی عضلات می شود ، بدن را در حالت انقباض قرار داده و تاثیر ضربه ای را که به بدن اصابت کند ،کاهش می دهد.

✍سارا استادآقا

این مطلب بدون برچسب می باشد.

پایگاه خبری تکواندو پلاس | ::دنیای تکواندو :: خبر :: تحلیل :: گزارش::